Domaći energetski potencijali - neiskorišćeni hidropotencijal i niskokalorični ugalj - lignit, omogućavaju da Elektroprivreda Srbije u periodu do 2015. godine, a dobrim delom i kasnije na njima zasniva razvoj kapaciteta za pokrivanje najvećeg dela potreba potrošača električne energije.
Do sada neiskorišćeni najvažniji energetski potencijali Srbije obuhvataju oko 13 milijardi tona eksploatacionih rezervi lignita u velikim basenima (uključijući Kosovsko-Metohijski ugljonosni basen) i oko 8.000 GWh neaktiviranog godišnjeg hidropotencijala.
Ugalj
Niskokalorični ugalj - lignit čini preko 92% rezervi uglja u Srbiji. Eksploatacione rezerve lignita se procenjuju na oko 13 milijardi tona (sa KiM). Zbog visokog sadržaja vlage i pepela, odnosno niske toplotne moći (prosecno oko 7000 kJ/kg), upotrebna vrednost lignita je uglavnom ograničena na proizvodnju električne energije. Rezerve lignita su gotovo u celini koncentrisane u pet velikih basena:
- Kolubarski basen,
- Kostolački basen,
- Kosovski basen,
- Metohijski basen i
- Kovinski basen.
Najveći deo rezervi je lociran u kosovskom ugljonosnom basenu, koji ima poseban značaj zbog niskog odnosa otkrivke i uglja, velike prosečne debljine ugljenog sloja i niskog sadržaja sumpora.
JP EPS vrši eksploataciju uglja u Kolubarskom i Kostolačkom ugljonosnom basenu. U ovom trenutku postoji ograničenje u pristupu rezervama uglja na Kosovu i Metohiji, dok je Kovinski basen van sistema Elektroprivrede Srbije, odnosno u nadležnosti je državnih organa Republike Srbije.
Hidroenergetski potencijal
Ukupan, tehnički iskoristiv hidroenergetski potencijal Srbije je oko 17.000 GWh, od čega oko 15.000 GWh u elektranama snage preko 10 MW. Do danas je aktivirano nešto preko 10.000 GWh, odnosno oko 60%. Najveći deo preostalog potencijala je u slivovima reka Drine i Morave.
Ukupan preostali tehnički iskoristiv hidroenergetski potencijal u Srbiji sa Drinom iznosi oko 6.500 GWh/godišnje. Ako se tome doda i procena da se u malim hidroelektranama snage do 10 MW može iskoristiti oko 1.700 GWh godišnje, za ukupan tehnički iskoristiv potencijal se dobija oko 8.200 GWh/godišnje. Najpovoljniji deo neiskorišćenog potencijala je na zajedničkom delu srednjeg i donjeg toka reke Drine.
Znatan broj budućih hidroakumulacija će imati višenamenski karakter (snabdevanje vodom, vodoprivreda, energetika i dr). Zajedničko finansiranje učiniće prihvatiljivim i objekte koji inače ne bi bili rentabilni, ukoliko bi se gradili samo za energetske potrebe.
Postojeći katastar malih hidroelektrana na teritoriji Srbije bez pokrajina obuhvata preko 850 objekata, ukupne snage od 443 MW i proizvodnje od 1.700 GWh.
Ostali izvori energije
Potencijal energije vetra za proizvodnju električne energije na teritoriji Srbije je oko 2,300 GWh godišnje, mada se moraju izvršiti detaljnija ispitivanja u svrhu preciznog određivanja lokacija sa najvećim potencijalom. Najveći potencijal vetra je u brdovitim i planinskim oblastima Istočne, Jugoistočne i Južne Srbije.
Moguće je korišćenje i nekih drugih obnovljivih izvora energije (biomase za proizvodnju toplotne energije, geotermalnih voda i sl.), ali se njihova primena može očekivati u prvom redu i najpre za niskotemperaturne svrhe.
